حسین بیشتر از آب تشنه لبیک بود .افسوس که به جای

افکارش  زخم های تنش را نشانمان دادند

و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند

دکتر شریعتی        

هیچم......                                                        

پر از گناه......                                 

دلم سیه.......        

شرمساره خدا از این همه گناه......

اما چه کنم که عاشقم. .....

عشق اوتاثیر جاودانه است....

یا حسین

                             عشق تو مرا شاید کربلایی کند...

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین